vrijdag 30 maart 2012

Kleding

Af en toe krijg ik van een leerling te horen; ' Mevrouw wat ziet u er vandaag leuk uit! '
Mijn standaard reactie is dan; "Alleen vandaag?'
'Nee hoor mevrouw!' Is dan de haastige reactie. 'Maar vandaag is het gewoon nog leuker!'

Ik plaag natuurlijk want ze happen zo leuk op die leeftijd. Maar er zit toch een klein beetje waarheid in mijn opmerking. Ik doe elke dag mijn uiterste best om er goed uit te zien.
En iedereen met een grote maat weet dat dat niet altijd even makkelijk is. Vooral niet voor een beetje een fashionista zoals ik.
Op de Grote Maten Beurs vorige week waren er tientallen winkeltjes verzamelt die ontzettend leuke en mooie grote maten kleding verkochten. Mijn fashion hart danste. Maar ik heb mijzelf weten in te houden. Ik had er zo mijn hele maandsalaris kunnen uitgeven. Geen probleem.
Maar dat is het natuurlijk wel, een probleem. Er zijn prachtige merken die prachtige kleding maken voor de grote vrouw, maar deze merken zijn niet goedkoop......Ik vind Anna Scholtz prachtige dingen maken (vooral jurken), maar ik heb nog nooit iets van haar gekocht. Waarom? Omdat ik het niet over mijn hart kan verkrijgen om minimaal 200 euro voor een jurk te betalen.

Het is natuurlijk een kwestie van instelling. Ik kan er ook voor kiezen om een kleinere kleding collectie in mijn kast te hangen bestaande uit mooie (en dure) stukken. Maar zo zit ik helaas niet in elkaar. Deze fashionista wil graag veel veel veel... Ik ben hebberig. En om die hebberigheid tegemoet te komen koop ik dus veel kleding bij M&S of op het internet bij Neckermann of Otto. Niet gek hoor, want ik zie er elke dag leuk en verzorgd uit. Maar gut wat zou ik graag meer (betaalbare) winkels zien met grote maten kleding.
Vroeger wilde ik graag mode ontwerpster worden. Ik kan alleen echt niet tekenen, maar ik heb wel veel ideeën. Kent iemand een beginnende ontwerper die met mij een kledinglijn zou willen beginnen? Een no-nonsense, vrouwelijke, moderne, betaalbare lijn. Iemand??

En dan is er nog de oude discussie over wat nou belangrijker is; uiterlijk of innerlijk. Ik denk dat je met kleding een hele mooie middenweg kunt bewandelen. Met kleding die bij je past (en dat hoeft echt niet de allerlaatste high fashion te zijn) kun je een uiterlijk creëren dat bij je innerlijk past. Op die manier kun je echt jezelf uitdragen naar de samenleving.
En laten we eventjes eerlijk zijn; onze samenleving zit nou eenmaal zo in elkaar dat uiterlijk belangrijk is. Of we het er nou me eens zijn of niet, het gebeurd. Maar door mijn stijl en mijn kleding kan ik zijn wie ik ben zonder dat ik mijzelf geweld hoef aan te doen om iets te spelen wat ik niet ben.  Ik voel me prettig en vol vertrouwen als ik er verzorgd en leuk uit zie, met kleding die bij mij past en die ik leuk vind.

En ja, vertrouwen hebben in jezelf krijg je niet door leuke kleding (daar komt mijn werk als coach om de hoek kijken...), maar het helpt wel!

Is er al een ontwerper gevonden????

dinsdag 20 maart 2012

Sporten = Spelen

Hoe vaak ben ik al niet met fitnessen begonnen om na twee maanden er weer mee te stoppen? Vaak!
Hoe vaak ben jij al niet met een sport begonnen om er na een poosje al weer mee te stoppen? Vaak?
En hoe kwam dat? Pijn? Geen tijd? Niet leuk? Toch niet het resultaat dat je verwachtte? In andere woorden; geen motivatie meer?
En waar komt dat dan vandaan? Omdat je aan de sport begint om de verkeerde redenen.
Hoezo de verkeerde redenen? Afvallen is toch een goede reden? Nee, het is wel een leuke bijkomstigheid van sporten. Gezond en fit zijn is toch een goede reden? Al een betere, maar ook gezind en fit zijn zijn leuke bijkomstigheden. Waarom dan wel? In mijn belevenis moet je met sporten beginnen omdat je het leuk vind. Leuk??? Ja LEUK!

Hoezo leuk? hoor ik jullie denken.
Laten we eerst een kijken naar het woord sporten. Bij mij heeft dat een beetje een negatieve lading. Het geeft mij het gevoel dat ik iets MOET. Dat ik iets serieus moet gaan doen en dat ik als ik niet zweet het niet goed gedaan heb. Onzin. Bewegen dan. Klinkt al beter, maar dekt voor mij niet echt de lading.
Denk eens terug aan je jeugd. Toen je op elke lekkere dag buiten aan het 'spelen' was; rennen, klimmen, fietsen, wandelen en al het andere wat kinderen doen als ze buiten zijn. Je bewoog, en nog best heel intensief ook, omdat het leuk was. Het was een spel. Je was aan het spelen. Het deed geen pijn (alleen als je zoals ik regelmatig uit een boom kukelde, of van je fiets donderde), je had altijd zin en vaak moest je moeder je zelfs komen halen om te gaan eten (er waren nog geen mobieltjes) of naar bed te gaan omdat je niet naar binnen wilde. Het was LEUK.
Terug naar het sporten. Als je iets doet wat je leuk vind en je ziet het als spelen dan zul je het vanzelf zo veel mogelijk gaan doen en zul je er altijd zin in hebben. Wat je dan ook doet; van fitnessen tot rolschaatsen, van zwemmen tot yoga, van wandelen tot tuinieren, het maakt niet uit wat je doet. En dan zal je je vanzelf beter gaan voelen (Ik ga hier niet de biologische uitleg daar voor geven, Ik volsta met te zeggen dat er stofjes vrij komen die je positief beïnvloeden.), zal je er van afvallen en zal je niet na twee maanden al weer stoppen.

Ik heb dat met wandelen. Ik wandel zo veel mogelijk. Van een rondje in de buurt (ongeveer 5km) tot (net weer mee begonnen) langere wandelingen van de NS, de ANWB, Staatsbosbeheer of lokale wandelingen. Ik kan het op mijn eigen tempo doen, alleen of met mijn partner (of wie dan ook), met of zonder muziek, ik kan gaan waar ik wil, ik hoef er niet ver voor te reizen, ik hoef er geen speciale kleding voor aan (afgezien van een paar goede wandelschoenen), ik maak regelmatig foto's (nou ja, mijn partner meer hoor!) en ik kom op de mooiste plekjes! Daarnaast kan ik emotioneel ontspannen en kom ik er met een positief gevoel van terug, spierpijn of niet.
Dit is mijn spelen. Als het kon zou ik het elke dag doen. Helemaal op een dag als vandaag.

Kies de sport, beweging die JIJ LEUK vindt en ga lekker SPELEN!!!

zondag 11 maart 2012

Lentekriebels

Ik kon het vanmorgen onmogelijk negeren; the call of nature. Zodra ik de gordijnen open schoof hoorde ik het al: 'Kom naar buiten! Kom naar buiten!' Dus daar ging ik; in mijn nieuwe spijkerjasje (nog wel met een vestje er onder, zo warm was het nou net nog niet), wandelschoenen aan en zonnebril op.
Wat een heerlijkheid!
Het zonnetje maakte de temperatuur zeer aangenaam, ik begon na een kwartiertje zelfs licht te zweten! De vogeltjes waren druk in de weer en zongen en twitterden (niet digitaal, maar het echte werk) er op los. Overal in de struiken en bomen hoorde ik geritsel van leven. De struiken en bomen zelf groeien knoppen, en zelfs al blaadjes hier en daar, waar je bij staat. Narcissen en krokussen schieten de grond uit en het gras wordt groener voor je ogen. Wat een beetje warmte en zon al niet kan doen.
Geen wonder dat ik met een grote grijns heerlijk aan het wandelen was. En ik was niet de enige. Tientallen hardlopers/joggers (in korte broek of met jasje om hun heupen geknoopt), wielrenners (op hele mooie, schone, glimmende fietsen), tuinmannen/vrouwen, rennende kinderen en natte honden.
Alsof de wereld vandaag weer wakker werd. Goedemorgen wereld!!!! Het is lente!!!!