zondag 11 maart 2012

Lentekriebels

Ik kon het vanmorgen onmogelijk negeren; the call of nature. Zodra ik de gordijnen open schoof hoorde ik het al: 'Kom naar buiten! Kom naar buiten!' Dus daar ging ik; in mijn nieuwe spijkerjasje (nog wel met een vestje er onder, zo warm was het nou net nog niet), wandelschoenen aan en zonnebril op.
Wat een heerlijkheid!
Het zonnetje maakte de temperatuur zeer aangenaam, ik begon na een kwartiertje zelfs licht te zweten! De vogeltjes waren druk in de weer en zongen en twitterden (niet digitaal, maar het echte werk) er op los. Overal in de struiken en bomen hoorde ik geritsel van leven. De struiken en bomen zelf groeien knoppen, en zelfs al blaadjes hier en daar, waar je bij staat. Narcissen en krokussen schieten de grond uit en het gras wordt groener voor je ogen. Wat een beetje warmte en zon al niet kan doen.
Geen wonder dat ik met een grote grijns heerlijk aan het wandelen was. En ik was niet de enige. Tientallen hardlopers/joggers (in korte broek of met jasje om hun heupen geknoopt), wielrenners (op hele mooie, schone, glimmende fietsen), tuinmannen/vrouwen, rennende kinderen en natte honden.
Alsof de wereld vandaag weer wakker werd. Goedemorgen wereld!!!! Het is lente!!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten