maandag 14 mei 2012

Mijn Anti-Dieet ervaring

Vorige blog schreef ik over hoe ik denk over diëten, voeding en zo. Ik schreef dat mijn motto Een gezonde geest in een gezond lichaam was. Heel makkelijk gezegd natuurlijk, maar echt niet zo makkelijk gedaan. Ook ik heb daar zo mijn probleempjes mee. Maar het is aan het veranderen, dat voel ik, zowel lichamelijk als (misschien nog wel belangrijker) psychisch.

Vorig jaar ben ik met de opleiding to Mensgericht Coach begonnen en naast de theoretische/praktische kant van het coachen staat ook mijn eigen Persoonlijke ontwikkeling op het programma. In het begin voelt het heel egocentrisch, zo met jezelf bezig zijn, maar na een paar weken realiseerde ik mij dat het juist heel erg nodig was. Ik had nog nooit aandacht op die manier aan mijzelf besteed en een van de consequenties daar van was dat ik een ontzettend slechte relatie met voeding heb.

Als je op die manier heel intensief met jezelf bezig bent, jezelf zeg maar een schop voor je kont geven, dan ontdek je veel dingen over jezelf, leuke en minder leuke, maar het hoort allemaal bij jou! Zo kwam ik er bijvoorbeeld achter dat al mijn afval pogingen niet lukten omdat ik helemaal niet 100% achter mijzelf stond. Ik accepteerde mijzelf als persoon helemaal niet.
En dat heb ik gedaan; mijzelf geaccepteerd met al mijn kwaliteiten en mindere kanten. Wat een eye opener! Wat een vrijheid! Gewoon zijn wie ik ben en mij niet druk maken over een paar cijfertjes en wat ik in mijn mond steek. Eten omdat het lekker is zonder dat ik mij daar schuldig over hoef te voelen. Mijn leven leiden op de manier die ik altijd al wilde. Je kent dat leven wel; het mooie leven dat je alleen maar kan leiden als je X aantal kilo kwijt bent.

En was ik toen op slag een Gezondheids freak? Uuuuuuuhmmm, nee, niet echt. Ik merkte dat ik in eerste instantie juist meer 'slechte' dingen ging eten; lang leve het leven!
En nu, een paar maanden later ben ik dat zat. Ik heb het eten niet nodig om een (emotionele) leegte te vullen en heb ik er dus ook niet zo'n enorme behoefte meer aan. Voedsel is er om mij te voeden en ik merk dat ik nu naar mijn lichaam wil luisteren. Een lichaam dat heel goed aangeeft wat het nodig heeft.
Niet dat ik nu nooit meer iets 'slechts' zal eten, ik houd nu eenmaal van lekkere dingen, maar ik heb er geen 'ongezonde' emotionele behoefte aan.

Wat zal ik vanavond eens eten?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten