dinsdag 27 november 2012

Ik wil...

Ik wil...

... niet op dieet.
... mij niet druk maken over mijn zogenaamde slechte gezondheid.
... niet stressen over de nummers op de weegschaal.
... niet wakker liggen van die 'verhoogde KANS' op suikerziekte en weet ik wat voor een enge ziektes allemaal.
... mijn niet elke keer te hoeven verdedigen om mijn keuzes.
... dat mensen eens stoppen met moeilijk kijken als ik ze dit allemaal vertel.

... gewoon eens iemand die tegen mij zegt: 'Meid, wat goed van je! Je hebt voor je eigen emotionele en lichamelijke gezondheid gekozen en niet voor de druk van anderen!'

Maar dat gebeurt nou eigenlijk nooit.
Het gaat mij om de mensen om mij heen, (een groep)familie en kennissen, die er maar niet gerust op zijn dat het goed komt met mij. Die het toch maar raar en verrassend vinden dat ik voor mijzelf kies. Je kent ze wel. Die mensen waar je keer op keer aan moet uitleggen waarom je nou niet op dieet bent en dat je heus wel met je gezondheid bezig bent maar dat niet door middel van een dieet doet. Laat staan dat ze echt geloven dat jij lekker in je vel zit. Want als je dik bent kan dat toch niet?

Over het algemeen lig ik er niet wakker om en maak ik mij er ook niet druk om. Iedereen mag van mij zijn eigen mening hebben en keuzes maken. Wat ik vervelend vind is dat ik dat schijnbaar niet mag hebben ten aanzien van mijn eigen lichaam en gezondheid. Ik zou mij vol mogen stoppen met drugs, alcohol en sigaretten, zolang ik maar slank ben. Het is toch best moeilijk als je dat bij je familie/kennissen moet mee maken.
En wat doe ik daar dan mee? De meeste van deze mensen zie ik heel weinig en daar hoef ik gelukkig niet zo veel mee. Met de rest zal ik iets moeten. Ik zou er voor kunnen kiezen om het te negeren, wat ik ook vaak doe. Maar het doet wel pijn. Ik zou er ook voor kunnen kiezen om dat uit te leggen. Wat voor een reactie zou ik dan krijgen?

Ik wil gewoon erkennig van wie ik ben en niet van wie ik in een ander z'n ogen zou moeten zijn.

vrijdag 16 november 2012

Blijf bij jezelf

Er zijn van die weken waarin een bepaald thema duidelijk naar voren komt. Het is dan ook aan te raden om er iets mee te doen. Het komt niet voor niets naar voren.

Mijn thema / boodschap voor deze week: Blijf bij jezelf.
Laat je niet beinvloeden door wat anderen vinden/doen. Laat je niet opjagen door anderen. Verander je gedrag niet in iets was niet bij jou past omdat een ander dat van je verwacht. Verander je mening niet omdat een ander het niet met je eens is. Laat je niet van je eigen normen en waarden afbrengen alleen omdat de samenleving er schijnbaar andere op na houdt.

Blijf trouw aan jezelf en wie jij bent.

zondag 11 november 2012

Dreams can come true!

Meestal heb je van die dromen die ook niet meer zijn dan dat; dromen. Ze zullen nooit realiteit worden en dat is goed. (Ooit gedroomd van een relatie met een celebrity? Maar zou je dat ook echt willen? Ik niet.) Soms droom je van iets dat werkelijkheid zou kunnen worden, maar omdat het al heel lang een droom is geweest is het soms heel onwerkelijk als het realiteit wordt!
Dat overkwam mij gisteren. Uitgekozen worden om mee te doen aan de finale van de Miss PlusSize Fashion Verkiezing 2013. Ik in een Miss verkiezing!!! Ik een Miss!!!

De Castingdag gisteren ben ik heel open in gegaan. Ik had zin om eens iets anders te gaan doen. Mijzelf uit te dagen. Andere plussize vrouwen te ontmoeten. Wat het resultaat van de dag zou zijn dat vond ik nog niet eens zo heel belangrijk. Ik was niet zenuwachtig voor de dag. Daar had ik ook niet veel tijd voor gehad van te voren omdat het op mijn werk veel te druk was. De enige tijd dat ik er mee bezig kon zijn was in mijn 'dromen'. En natuurlijk zag ik mijzelf winnen (Kroon, tranen, super gave jurk...), maar dat was in mijn 'droom'. Ik ging er niet van uit dat ik ook een kans zou hebben om mijn droom realiteit te zien worden. Niet dat ik mijzelf niet goed genoeg vind, dat zeker niet. Maar omdat het een droom was, en die komen vaker niet dan wel uit!

De dag zelf was ontzettend leuk en leerzaam. Dit is niet een dag die je vaak doet en dus iets heel bijzonders. Een uitdaging en een kans om te leren en te groeien. Het was voor mij ook een test dag. Ben ik nou echt wel zo zelfverzekerd als ik zelf denk dat ik ben? Of laat ik mij door mijn eigen 'gedachten' de onzekerheid naar boven komen?  Gelukkig kan ik constateren dat ik inderdaad zelfvertrouwen heb. Geen moment heb ik mij onzeker of 'stom' gevoeld. Ik kon juist heerlijk mijzelf zijn en ik heb ook geen moment druk gevoeld om dat niet te zijn.
De enige spanning die ik had was van het proberen tegen te gaan van mijn Introverte (ja, ik ben introvert. Je zou het niet zeggen, maar het is toch echt zo.) neigingen; in een hoekje zitten en gewoon lekker kijken en luisteren of lekker voor mij uitstaren in mijn eigen wereldje. Dan heb ik nog niet eens gehad over het feit dat ik het helemaal niet leuk vind als er mensen naar mij kijken of dat ik met publiek moet laten zien wat ik kan! Vreselijk vind ik dat! Over de jaren heb ik geleerd om hier mee om te gaan en zie je het niet aan mij af. (Ik was er zelf zelfs van overtuigd dat ik extravert was!) Als toekomstig Miss is die karakteriegenschap natuurlijk niet wenselijk. Ik werd daar door je jury nog op gewezen. Dat zette mij weer aan het denken en bracht ook weer goed naar voren wat ik nou eigenlijk aan het doen was. Ik wilde Miss Plussize Fashion 2013 worden, maar had ik daar wel de qualificaties voor?

Dat spookte ook door mijn hoofd tijdens de bekendmaking van de uitlsag. De meiden die in de finale terecht kwamen waren stuk voor stuk prachtig, inside and out, en ik had mij er eigenlijk al een beetje bij neergelegd dat ik die x-factor niet had. (In mijn eigen ogen wel, maar dat betekent niet automatisch dat de jury dat ook vindt.) Maar de 9de finaliste was ik! Mijn droom werd realiteit!
En hoe reageerd je dan? Tsjaaa......Alle 12 de meiden reageerden anders. Ik kon alleen maar lachen. Ik kon niet stoppen met giechelen. Een uur laten zat ik nog met een grote grijns in de trein en als ik er aan dacht begon ik weer te giechelen.

Vandaag, na een nachtje slapen, is het nog niet echt door gedrongen dat dit nu de werkelijkheid is en geen droom. Het voelt nog niet als de werkelijkheid. Ik heb nog een stapeltje nakijkwerk, had alweer een paar mailtjes van ouders en mijn partner moest vandaag gewoon werken.
Voorlopig is het nog eventjes een droom, maar wel eentje die ik in de realiteit mag beleven!

En of het mij nou overkomen is....eigenlijk niet. Dat is misschien wel de onderliggende boodschap. Wees pro-actief in het waar maken van je dromen. Laat je door niks en niemand weer houden om stappen te nemen richting het verwezenlijken van je dromen!

vrijdag 2 november 2012

I'm dreaming of....

Sneeuw!!!
Ik heb er zo'n zin in! Laat maar komen met die goddelijke witte vlokken!



Warme kleertjes aan, wollen sjaal, muts en habdschoenen en heerlijk naar buiten! Het liefst nog terwijl het sneeuwt, maar met een zonnetje erbij is ook geweldig!
De koele, scherpe, gezonde lucht en de prachtige witte omgeving die rust uitstraalt, wie wordt daa rnou niet vroljk van?!?!?!!?


Heel veel mensen niet, dat weet ik. Het grootste probleem voor de meeste mensen is dat de sneeuw hun mobilitiet in de weg staat. (En dan heb ik het nu eventjes niet over oudere mensen voor wie het ook gevaarlijk kan zijn.) Ik maak mij daar nooit zo druk over. Dus dan kan ik niet op de fiets naar mijn werk, jammer, dan neem ik de bus wel. Maar dat duurt langer! Tsja, pech.


Misschien is het wel eens goed voor de samenleving om een paar dagen wat rustiger aan te doen. Niet overal naar toe moeten, maar lekker binnen blijven en quality-time met je familie door brengen.


Misschien is die sneeuw juist wel goed voor je! Het is maar hoe je het bekijkt.