woensdag 11 september 2013

Ballet meisje

Als klein meisje van 6 ging ik voor het eerst naar jazz ballet. Ik was meteen verliefd. Ook op mijn docente. Als klein meisje was ik al niet slank maar dat maakte niks uit en het heeft al die jaren dat ik danste nooit uitgemaakt. Ik was ergens goed in en vond het heerlijk om te doen!
Ik was zo goed da tik op mijn 12de al in de selectie zat. Mijn docente heeft zelf, toen ik 18 was, gevraagd op ik een docentenopleiding dans wilde gaan doen. Maar ik zat in het examenjaar en besloot het niet te doen. Dan maar HBO- dans, dacht ik. Maar ja, zei mij moeder, wat ga je daar nou mee doen? Hoe ga je daar je geld mee verdienen? En dus bleef het dansen een hobby.
Zo'n 12/13 jaar geleden stopte ik met dansen, ik weet niet eens meer waarom. En ik heb het al die tijd gemist.
Gisteren was het zover. Voor het eerst in 13 jaar tijd ging ik weer dansen! Ik was best wel zenuwachtig van te voren. Kon ik het nog wel? Kon mijn lichaam het wel aan? Was dit nou wel een goed idee met mijn maatje 52?
Allemaal onzin gedachten natuurlijk, en dat realiseerde ik mij ook. Ik ben gewoon gegaan en wat heb ik genoten! Heerlijk om weer zo te bewegen! Ok, het ging niet helemaal vanzelf (er zitten nou eenmaal een aantal rollen in de weg) maar ik merkte dat mijn lichaam het dansen zich nog herinnerde. Mijn hoofd alleen niet zo... Haha! Wat heb ik om mijzelf gelachen. Waar het vroeger zo makkelijk was om pasjes en choreografie op te pikken had ik nu toch echt wel langer nodig en ging ik regelmatig in de fout.
En dat maatje 52? Tsja, wat zal ik zeggen? Als je in de zaal staat met vier andere zeer slanke meiden en een grote spiegel, dan wordt je best wel even geconfronteerd. Ik heb geen raar woord of rare blik gehoord of gezien. En eigenlijk maakt mij dat ook niet uit. Ik kom er om te dansen, omdat ik dat leuk vind en omdat ik lekker met mijn lijf bezig wil zijn. De docente is een hele lieve meid die nog in opleiding is. Ze weet heel veel en kan goed dansen. Ik vraag mij alleen af of ze weet wat ze met mijn maatje 52 aan moet. Tijdens de les heb ik haar vaak zien kijken naar mij, maar ze heeft niks gezegd. Misschien was ik gewoon zo goed! ;)
Zelf moet ik wennen aan dansen met deze maat. De laatste keer dat ik danste had ik een maat 46 ongeveer. Mijn lichaam is verandert, maar mijn kijk op dansen niet. Dat moet nog even aan elkaar wennen. In mijn hoofd gooi ik mijn been zo omhoog, maar in de praktijk gaat dat (nog) niet. Wie weet komt dat wel weer, en zo niet, dan ben ik gewoon heerlijk bezig!

De groep plussize danseressen in het volgende filmpje komen uit Rusland en kijk eens wat een geweldige danseressen dat zijn!
  

1 opmerking:

  1. Wat ontzettend goed van je!! Geniet ervan! En bedankt voor het filmpje ik heb genoten van die paar korte minuten!

    hartelijke groet,
    Brigitta

    BeantwoordenVerwijderen