maandag 17 maart 2014

Natuurlijke schoonheid.

Hoe lang sta jij in de ochtend voor de spiegel om je make-up te doen? Heb jij een dagelijkse make-up routine en eentje voor speciale gelegenheden? Hoeveel verschillende kwasten heb jij? Hoe groot is je make-up collectie? Durf jij zonder make-up de deur uit? 

Kun jij dit? En doe je dit dan regelmatig?
Ik kan dit niet. Ik wil het ook niet kunnen. Ook niet voor speciale gelegenheden. Ik vind het wel mooi. En als een visagiste of MUA voor een fotoshoot dit bij mij doet ben ik er heel erg blij mee. Maar zelf? Nee. Dat past niet bij mij. Ik ben helemaal niet zo'n glamour puss.

Van die gezichten die vol geplamuurd zijn met foundation dat als ze lachen je er net nog geen scheurtjes in ziet vallen. Ik heb het vaak gezien bij de pubermeisjes die ik les gaf. Over the top opgemaakt en vaak nog met de verkeerde kleuren ook; te bruin of oranje. Maar als ze dan een dagje op school kwamen zonder make-up....dan wist je niet wat je zag! Hele frisse bekkies met veel meer uitstraling; veel mooier. Zelf voelden zij zich heel erg naakt en vaak ook lelijk. Op 12, 13 jarige leeftijd al.




De afgelopen weken ben ik al meerdere keren oproepen op social media tegen gekomen om foto's te posten van jezelf zonder make-up. Op zich geen probleem, dacht ik eerst, maar dat lijkt het voor veel vrouwen toch wel te zijn. Veel vrouwen zeggen dat ze niet elke dag make-up dragen en ook zonder de straat op gaan, maar een foto posten gaat te ver. Er zijn ook heel veel vrouwen die ruiterlijk toe geven echt niet zonder make-up de deur uit gaan. Zelfs niet om een boodschapje te doen.




Op zich snap ik het wel. Het heeft te maken met zelf vertrouwen, of met het eigen idee van schoonheid. En soms snap ik het ook niet en bekijk ik de wereld heel erg vanuit mijn eigen ervaring.
Als je dit blog al lang leest dan weet je dat ik pas sinds een jaar of twee foundation gebruik. Daarvoor was ik altijd huiverig geweest omdat mijn huid er slecht tegen kan. Maar met de opkomst van minerale make-up, waar mijn huid wel tegen kan, ging ik aan de foundation. Hele lichte. Vorig jaar volgde ik een workshop voor de Miss Plussize Verkiezing en leerde ik allerlei trucs om mijzelf goed en mooi op te maken. Voor de verkiezing vond ik dit heel erg waardevol. Op de catwalk wil je een kant van jezelf laten zien die beoordeeld gaat worden op uiterlijk.
Maar in mijn 'gewone' leven heb ik echt geen glitter eyeliner en een zes-laagige smokey- eye nodig.  Ik wil graag dat mensen mij zien zoals ik ben. Zodat ze aan mijn gezicht kunnen zien wie ik ben. En met een full on make-up zet je, in mijn ogen, een soort masker op en zie je er niet meer als jezelf uit. Zonder make-up zie ik er niet heel veel anders uit dan met.

Voor mij is make-up iets dat je toevoegt aan je gezicht om je eigen gezicht op z'n best te laten zien. Niet om een ander gezicht te creëren. Misschien is dat makkelijk praten voor mij omdat ik, als ik in de spiegel kijk, mijzelf zie met mijn snel glimmende huid, mijn couperose huid aan een kant, mijn grijs wordende wenkbrauwen en regelmatig puistjes. Ik ben dan niet ontevreden. Tuurlijk, de ene dag is de andere niet en in de zomer is het gewoonweg makkelijker. Maar ik zie ook de mooie dingen in mijn gezicht; mijn lippen, mijn ogen, mijn huid, mijn wenkbrauwen.
En die neem ik mee in mijn make-up regime. Ik laat mijn mooie kanten nog mooier zien, maar ik verberg de mindere dingen niet, ik laat ze minder opvallen. Op die manier is het voor mij dan ook niet moeilijk om zonder make-up de deur uit te gaan of mijzelf te laten zien. Het is wie ik ben en daar ben ik tevreden mee.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten